پيش آيد ، بر آن سوار مىشوى و به پرواز درمىآيى . ( 1 ) پس حرف آنها را شنيد و براى جنگ با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله حركت كرد و هنگامى كه خداوند مشركان را هزيمت داد ، شترش ، او را به زمين شنزارى برد كه مسلمين وى را به اسارت گرفتند و حضرت دستور داد تا على گردنش را بزند و آن حضرت به سوى وى برخاست و او را به هلاكت رساند « 1 » . و لذا جان وليد از كينه نسبت به پيامبر مالامال بود ، زيرا آن حضرت پدرش را كشته بود و او همراه آن عده از كفار قريش مسلمان شد آنگاه كه از لبهء شمشيرى ترسيد كه جان پدرش را گرفته بود . ( 2 ) قرآن كريم به « وليد » لقب « فاسق » داده و مورخان و مفسران مىگويند كه دو آيه در مورد فسق وى نازل گرديده : ( 3 ) اوّل : قول خداى تعالى است كه مىفرمايد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلى ما فَعَلْتُمْ نادِمِينَ « 2 » . « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! اگر فاسقى خبرى براى شما آورد ، تحقيق كنيد تا مبادا ندانسته قومى را زيان رسانيد و آنگاه بر آنچه انجام داده‌ايد ، پشيمان گرديد » . و سبب نزول اين آيه اين بود كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله او را نزد بنى المصطلق فرستاد تا زكات را دريافت كند و او نزد آن حضرت بازگشت و خبر داد كه آنها زكات را به وى نداده‌اند و آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله به سوى آنان حركت كرد و دروغگويى وليد برايش آشكار گشت و اين آيه نازل شد تا فسق او را اعلام نمايد . ( 4 ) دوّم : قول خداوند متعال است كه مىفرمايد : أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ

--> ( 1 ) الغدير 8 / 273 . ( 2 ) حجرات / 6 . ابن عبد البر در الاستيعاب 4 / 1553 مىگويد : ميان عالمان تأويل قرآن ، تا آنجا كه مىدانم ، اختلافى نيست كه اين آيه در مورد وليد نازل شده است .